|
گنجی با خود بوی بهار آورد
گنجی آزاد شد. اکبر گنجی روزنامه نگار زندانی اصلاح طلب دیروز پس از گذراندن ۶ سال حبس آزاد شد.
این سخن اکبر گنجی مبنی بر این که (اگر کسی بگوید جمهوری اسلامی را قبول ندارد ، آیاهزینه ۲۰۰۰ روز زندان برای این گفته کافی نیست ؟ ) را می توان دلیلی بر مدعای فوق دانست. نکات جالب توجهی که پس از آزادی گنجی نظر همگان را به خود جلب کرد سکوت سیاسی و همچنین تغییر قیافه عجیب وی بود. دیروز دوستان گنجی هنگامی که ماموران وی را به منزلش رساندند با مردی لاغر و ریش های سپید بلند مواجه شدند و گنجی هم که در پاسخ حیرت آنها لبخند می زد خطاب به دوستان خود گفت که بیایید بجای تکثر آرا و نظرات ، تکثر قیافه ها را تجربه کنیم ، من اکنون آماده هر گونه بحث عرفانی و فلسفی بجای بحث های سیاسی هستم!!! |+| نوشته شده توسط مصطفی رسته مقدم در یکشنبه بیست و هشتم اسفند 1384 و ساعت 17:0  |
درباره وبلاگ
 آش ایرونی ملغمه ایست از هر آنچه که به دستمان می آید، هر کس به فراخور ذائقه اش، هر آنچه را که می پسندد به آن می افزاید و هر آنچه که مطلوب نمی داند از آن حذف می کند، یکی آش را شور می پسندد و یکی تیز و آن یکی ترش. یکی در آن دار و دوای بسیار می ریزد و فرد دیگر حبوبات و شاید دیگری.... اما آش ایرونی با مخلفات گوناگون و گاه متناقضش، یک ویژگی مشترک دارد و آن نفاخ بودن آن است و امان از نفخ معده!!!
عجیب حکایت این که، این ویژگی غذای محبوب اکثر ایرانیان، در " دموکراسی " ایرانی نیز تبلوری دوباره یافته است!!! یکی دموکراسی " ماکسی مالیستی " می پسندد و دیگری دموکراسی " مینی مالیستی " را باب طبع خود می داند، یکی از نظارت " استطلاعی " دم می زند و دیگری نظارت " استصوابی " را مطلوب خویش می داند. یک گروه شأن دینی برای دموکراسی قائل نیستند و دسته ای دیگر نوای " مردم سالاری دینی " شان گوش فلک را کر کرده است، برخی نیز نه این را می خواهند و نه آن را و از " دین سالاری مردمی " دفاع می کنند!!!... امان از نفخ معده !!! ترجمه قالب
|
وی که سابقه فعالیت در روزنامه ها و نشریاتی چون امروز ، مشارکت ، کیان و ... دارد پس از شرکت در کنفرانس برلین به دادگاه احضار و سپس طی کش وقوس های فراوان به ۶ سال حبس محکوم شد اما وی در داخل زندان هم آرام ننشست و با نوشتن مانیفست ( جمهوری خواهی ) به فعالیت خود ادامه داد هرچند که با این عمل نشان داد که استحاله شده است و همانند دوست دیرین خود عباس عبدی که در زندان دم از ( گاف سیاسی ) زد ، از عقاید پیشینش عدول کرده است . هر چند که تجربه زندانیان سیاسی پیشین نشان داده است که اکثر این تغییر مواضع واکنشی رادیکال است به شرایط بد آزادی های اجتماعی و همچنین بدرفتاری های قوای قهریه. 
