** پیش از دستور: ۱- سالروز شهادت امام رضا را به همه حق جویان تسلیت عرض می کنم.

۲- به حکم تجربه دریافته ام یکسال مجال نوشتن یافتن در این دوره زمانه، معجزه ایست بس عظیم. در چنین روزی در سال گذشته، ـ یا در واقع دیروز ـ همزمان با آزادی " اکبر گنجی " وبلاگم به صورت رسمی آغاز بکار کرد، اما این که بتوانم دومین سالگرد افتتاح آن را ببینم، در هاله ای از ابهام است. ۳- زحمت مطلب زیر را " علی ظهوری " از دوستان خوبم کشیده است که البته با کمی تلخیص و کمی هم اضافه در اینجا آورده ام. ۴- سال ۸۵ هم به مانند سال ۸۴ که با خبر خوش آزادی گنجی به پایان رسید، در پایانش با خبر خوش رفع توقیف شرق به پایان رسید، امیدوارم سال ۸۵ سال خوب و پر برکتی برای ایرانیان باشد.

مصدق، بی کبیسه!!!

« به نام سعادت ملت ایران و به منظور کمک به تامین صلح، امضا کنند گان ذیل پیشنهاد می نماییم که صنعت نفت ایران در تمام مناطق کشور بدون استثنا ملی اعلام شود. یعنی تمام عملیات اکتشاف، استخراج و بهره برداری در دست دولت قرار گیرد. »

متن فوق از پر افتخار ترین و ماندگار ترین اسناد تاریخی ایران است که با دست خط زنده یاد « محمد مصدق » و با پیشنهاد شادروان « دکتر حسین فاطمی » در جلسه کمیسیون نفت که به رهبری جبهه ملی برگزار شد، نوشته شده است. مصدق، بعد از این که این لایحه را به تصویب مجلسین رساند و عهده دار مقام صدارت شد، خطاب به مردم ایران گفت: « هموطنان عزیز مستحضر هستند که اگر بنده با این کِبَرِ سن و  ضعف مزاج، نخست وزیری را پذیرفتم از بابت تلاش برای ملی شدن صنعت نفت ایران بود. » ...

|+| نوشته شده توسط مصطفی رسته مقدم در سه شنبه بیست و نهم اسفند 1385 و ساعت 12:35  

**پیش از دستور: قسمتی شد در یک ماهه اخیر برای بار دوم مشرف شدم مشهد ـ پنشنبه و جمعه هفته پیش ـ، جای همه دوستان وبلاگ نویس خالی، حسب ارادتی که به تمام دوستان در این مدت کم پیدا کردم، به نیابت از همه، ۲ رکعت نماز زیارت خوندم.

متاسفانه برای بار دوم، وبلاگ من توسط ایادی فیلترینگ، به مصیبت فیلترینگ دچار شده، تفاوت این دفعه با دفعه قبل اینه که دفعه پیش فقط سرور های خراسان جنوبی من رو فیلتر کرده بودن، این دفعه در کل خراسان بزرگ فیلترم. از برخی دوستان دیگه نظیر امیر راعی فرد ، میرا ، بند 209 و سایر عزیزان، به دلیل این که سایت شون از سروری که من استفاده می کنم فیلتر شده و امکان بازدید فراهم نیست، پوزش می طلبم. شاید وبلاگ رو تعطیل کردم و با وبلاگی دیگر برگردم.

چرا خاتمی مرد سال است؟!

مسعود بهنود در کتاب زیبای « ۲۷۵ روز بازرگان » در بخشی از در تعریف و تمجید از مرحوم « بازرگان » وی را به تنهایی یک نهاد معرفی می کند و می نویسد که افراد کمی وجود دارند که پس از رسیدن به مسئولیت و مرحله عمل، توازنی بین اعتقادات خود و واقعیت موجود برقرار می کنند و سرفراز از بوته آزمایش بیرون می آیند و به جرئت می توان گفت در ایران افرادی چون « مصدق » و « بازرگان » موفق به این کار شده اند. « نقل به مضمون »

واقعیت این است که اگر « خاتمی » جایگاهی والاتر و رفیع تر از مصدق و بازرگان در تاریخ ایران نداشته باشد، مطمئناْ جایگاهی هم شان و هم تراز آنها خواهد داشت، ...

|+| نوشته شده توسط مصطفی رسته مقدم در پنجشنبه بیست و چهارم اسفند 1385 و ساعت 10:21  

پریشب از فرط بیکاری متاسفانه مجبور شدم به تلویزیون و رسانه ملی پناه ببرم که از قضا شبکه یک، برنامه « گفتگوی یک » داشت و « مهندس احمد توکلی » رئیس مرکز پژوهش های مجلس مهمان این برنامه بود، ایشون تو اون برنامه علی رغم صحبت های اخیر دولتیان در مذمت و آفت دونستن احزاب، بزرگترین و مهمترین مشکل و ایراد مجلس رو نبود فراکسیون های حزبی در اون دونست. احمد توکلی این طور استدلال کرد که به دلیل نبود فراکسیون های حزبی، هر کسی تو مجلس ساز خودش رو می زنه و برای همین مجموعه مجلس، یک مجموعه ای نامنسجم هست.

احمد توکلی، همچنین وجود اختلاف در مجلس رو تایید کرد ولی تاکید کرد که این اختلاف حل شدنیه و اصول گرایان خواهند تونست برای پروژه های بعدی در کنار هم گا بردارند. اما نکته ای که در صحبت های آقای توکلی من رو متعجب کرد این بود که ایشون فرمودن که همه اصولگرایان، در مقابل « تجدید نظر طلبان » جناح مقابل و مجلس قبل موضع واحد و متحد دارند و در مقابل جناح مقابل شون، از حریم نظام، انقلاب و قانون صیانت می کنن و این یه اصل کلی و حتمی برای تمام اصول گرایان هست. که در اینجا، شاید ذکر چند نکته و یاد آور شدن گذشته ای نه چندان دور خالی از لطف نباشه...

|+| نوشته شده توسط مصطفی رسته مقدم در دوشنبه چهاردهم اسفند 1385 و ساعت 15:19  

ترسم نرسی به کعبه ای اعرابی/ این ره که تو می روی به ترکستان است

آن دسته از مردم بیرجند که در راه پیمایی ۲۲ بهمن امسال حضور داشتند، شاهد بنر هایی با مضامینی عجیب مانند « تحریممان کنید، خودمان می سازیم » در گوشه کنار شهر بودند که هرچند عده ای بی توجه از کنارشان گذشتند اما، عده ای نیز در بهت و حیرت فرو رفتند...

|+| نوشته شده توسط مصطفی رسته مقدم در یکشنبه ششم اسفند 1385 و ساعت 3:14